நீதிக்குத் தேவை அறமல்ல, தந்திரம்! வழக்கறிஞர்களின் 'Mechanism Design' ரகசியம்.

மனித ஈகோவை வளைக்கும் தர்க்கம்: வழக்குகளைத் தீர்க்கும் 'Mechanism Design' தந்திரம்

வாழ்க்கை விதிகளையும் மனிதர்களையும் திருத்துவதற்கு அறமோ, தர்மமோ ஒருபோதும் பயன்படாது. மனிதர்களின் அப்பட்டமான சுயநலத்தையே ஒரு தர்க்கரீதியான கருவியாக மாற்றி, அவர்களை நேர்மையாக நடக்க வைப்பதுதான் 'Mechanism Design'. இது விளையாட்டுக் கோட்பாட்டின் (Game Theory) உச்சக்கட்ட தத்துவம். சட்டமும் நீதியும் இயங்குவது இந்த இயந்திரத்தனமான தர்க்கத்தின் அடிப்படையில்தான்.

1. சுயநலத்தை அறுக்கும் 'கேக் வெட்டும் உத்தி' (I Cut, You Choose)

ஒரு சொத்தை இரண்டு பேருக்குப் பிரிக்க வேண்டும் என்றால், நீதிபோதனை செய்வதால் எந்தப் பயனும் இல்லை. "ஒருவன் சொத்தைப் பிரிக்க வேண்டும், மற்றவன் தனக்கான பங்கை முதலில் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்" என்ற விதியை வைத்தால் போதும். சொத்தைப் பிரிப்பவன், தனக்குச் சிறிய பங்கு வந்துவிடக் கூடாது என்ற சுயநலத்தால், அளவுகோல் வைத்துத் துல்லியமாகச் சமமாகப் பிரிப்பான்.

பாகப்பிரிவினை வழக்குகளில் மனிதர்களின் ஈகோவை வளைத்து, அவர்களின் சுயநலத்தையே அவர்களுக்கு எதிராகத் திருப்பும் ஆகச் சிறந்த 'Mechanism Design' இது.

2. துரோகத்தின் தர்க்கம்: Prisoner's Dilemma

குற்றவாளிகள் ஒருபோதும் மனம் திருந்தி உண்மையைச் சொல்வதில்லை. இருவர் தனித்தனி அறையில் விசாரிக்கப்படும்போது, "நான் அமைதியாக இருந்து அவன் என்னைக் காட்டிக்கொடுத்துவிட்டால், எனக்கு அதிக தண்டனை கிடைக்குமே" என்ற உயிர் பயமே அவர்களை ஒருவருக்கொருவர் துரோகம் செய்யத் தூண்டுகிறது. BNS, BNSS, BSA சட்டங்களில் உள்ள 'அப்ரூவர்' (Approver) நடைமுறைகள் எந்த அறத்தின் அடிப்படையிலும் செயல்படவில்லை; மனிதனின் காட்டிக்கொடுக்கும் தர்க்கத்தின் அடிப்படையிலேயே இயங்குகின்றன.

3. ஈகோவின் விலை: 100 ரூபாய் ஏலம் (Dollar Auction Paradox)

100 ரூபாய் நோட்டை ஏலம் விடும்போது, அது 150 ரூபாயைத் தாண்டிச் செல்வது மனித ஈகோவின் உச்சம். "இதுவரை ஏலத்தில் இறக்கிய பணத்தை இழந்துவிடக் கூடாது" என்ற பயம், லாபத்திற்கான போட்டியை இழப்பைத் தவிர்ப்பதற்கான போட்டியாக மாற்றுகிறது. ஒரு சிறிய வரப்புத் தகராறுக்காக நீதிமன்றம் ஏறி, ஈகோவிற்காகப் பல லட்சங்களை வழக்கறிஞர் கட்டணமாகச் செலவழிக்கும் சிவில் வழக்குகளின் அப்பட்டமான உளவியல் இதுதான்.

4. கோழையின் விளையாட்டு (Game of Chicken)

எதிராளியைப் பணிய வைக்க "நான் ஒரு பைத்தியக்காரன், அழிந்தாலும் பரவாயில்லை எந்த எல்லைக்கும் செல்வேன்" என்று நம்ப வைப்பது ஒரு விளிம்புநிலை உத்தி. அரசியல் மற்றும் பெருநிறுவன வழக்குகளில், எதிராளியை பயமுறுத்திச் சமரசத்திற்கு வரவழைக்க, தர்க்கத்திற்கு மீறிய இந்தத் தந்திரமே பயன்படுகிறது.

5. சமரசத்தின் சுருக்குக் கயிறு (Nash Equilibrium)

சமுதாயம் நேர்மையாக இயங்குகிறது என்றால் அது நல்லெண்ணத்தால் அல்ல; "விதியை மீறினால் நமக்கே இழப்பு" என்ற பயத்தால். எனக்குப் பெரிய லாபம் கிடைக்காவிட்டாலும் பரவாயில்லை; இருப்பதும் போய்விடக் கூடாது என அனைவரும் முடிவெடுக்கும் சமநிலையே 'Nash Equilibrium'.

முடிவுரை: சட்டம் என்பது மனிதர்களின் ஒழுக்கத்தை அளக்கும் தராசு அல்ல; அது மனிதர்களின் அப்பட்டமான சுயநலத்தைக் கணக்கிட்டு அவர்களைச் சமநிலைக்குக் கொண்டுவரும் ஒரு கருவி.