நம் நம்பிக்கைகளை விடச் சட்டம் ஏன் பெரியது? - Constitutional Morality
"அறம்" அல்லது "தார்மீகம்" (Morality) என்ற வார்த்தையை நாம் எப்படிப் புரிந்துகொள்கிறோம்? பெரும்பாலான நேரங்களில், ஒரு சமூகம் எதைச் சரி என்று காலம் காலமாக நம்புகிறதோ, எதை மதம் மற்றும் கலாச்சாரத்தின் அடிப்படையில் நியாயம் என்று கருதுகிறதோ, அதையே "அறம்" என்று நாம் நம்பிக்கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால், ஒரு நாட்டின் சட்டம் இத்தகைய சமூக நம்பிக்கைகளின் அடிப்படையில் இயங்க முடியுமா?
முடியாது. சமூக அறத்திற்கும் (Social Morality), அரசியலமைப்பு அறத்திற்கும் (Constitutional Morality) மிகப்பெரிய வேறுபாடு உள்ளது. சமூகம் எதை வேணாலும் நம்பலாம்; ஆனால் சட்டம், அரசியலமைப்பின் உயர்ந்த தத்துவங்களை மட்டுமே நம்பும். இதுவே 'அரசியலமைப்பு அறம்' எனப்படுகிறது.
வரலாற்றுப் பின்னணியும், அம்பேத்கரின் தீர்க்கதரிசனமும்
'அரசியலமைப்பு அறம்' என்ற தத்துவத்தை முதன்முதலில் ஆழமாகப் பதிவு செய்தவர் கிரேக்க வரலாற்று அறிஞரான ஜார்ஜ் க்ரோட் (George Grote). பின்னாளில், 1948-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 4-ஆம் தேதி, இந்திய அரசியல் நிர்ணய சபையில் (Constituent Assembly) அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் வரைவைச் சமர்ப்பித்து டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் ஆற்றிய வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க உரைதான் இந்தத் தத்துவத்தை இந்தியாவில் வேரூன்றச் செய்தது.
அம்பேத்கர் மிகத் தெளிவாக ஒரு எச்சரிக்கையை முன்வைத்தார்: "அரசியலமைப்பு அறம் என்பது இயற்கையாகவே மனிதர்களுக்குள் இருக்கும் ஒரு உணர்வு அல்ல; அது கட்டாயம் பயிற்றுவிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று. இந்திய மக்கள் இன்னும் அந்த அறத்தைக் கற்றுக்கொள்ளவில்லை. ஜனநாயகத்தின் மேலுறையை மட்டுமே போர்த்திக் கொண்டு, அடிப்படையில் ஜனநாயகமற்ற சமூகமாகவே நாம் இருக்கிறோம்." அதாவது, சாதியாலும், மதத்தாலும், ஏற்றத்தாழ்வுகளாலும் பிளவுபட்டுக் கிடக்கும் ஒரு சமூகம், தங்களின் சொந்த விருப்பு வெறுப்புகளைச் சட்டத்தின் மீது திணிக்கக் கூடாது என்பதற்காகவே அரசியலமைப்பு அறம் என்ற கேடயத்தை அவர் உருவாக்கினார்.
(Social Morality)"] C["அரசியலமைப்பு அறம்
(Constitutional Morality)"] D("வேர்கள்: மதம், கலாச்சாரம்,
பெரும்பான்மை நம்பிக்கை") E("வேர்கள்: சமத்துவம், சுதந்திரம்,
தனிமனித கண்ணியம்") F{"இரு அறங்களுக்கும்
மோதல் ஏற்படும் போது"} G(("அரசியலமைப்பு அறமே
மேலோங்கும்!")) H["தனிமனித உரிமைகள்
பாதுகாப்பு"] I["அரசு எதேச்சதிகாரம் &
பெரும்பான்மைவாதத்திற்குத் தடை"] A --> B A --> C B --> D C --> E D --> F E --> F F -->|உ-ம்: தனிமனித உரிமை vs சமூக நம்பிக்கை| G G --> H G --> I classDef main fill:#f9f9f9,stroke:#333,stroke-width:2px,font-weight:bold; classDef social fill:#ffe6e6,stroke:#cc0000,stroke-width:2px,color:#333; classDef const fill:#e6f0ff,stroke:#0044cc,stroke-width:2px,color:#333; classDef conflict fill:#fff2cc,stroke:#d6b656,stroke-width:2px,color:#333,font-weight:bold; classDef win fill:#d5e8d4,stroke:#2d7b3e,stroke-width:3px,color:#111,font-weight:bold; class A main; class B,D social; class C,E const; class F conflict; class G win; class H,I const;
பெரும்பான்மைவாதத்திற்கு எதிரான ஆயுதம் (Anti-Majoritarianism)
ஜனநாயகம் என்பது பெரும்பான்மை மக்களின் ஆட்சி என்ற ஒரு தவறான புரிதல் உள்ளது. 100 பேரில் 90 பேர் ஒரு விஷயத்தைத் தவறு என்று நம்பினால், அது சட்டப்படியும் தவறாகிவிடுமா? அரசியலமைப்பு அறம் அதைத் திட்டவட்டமாக மறுக்கிறது.
ஒரு சமூகத்தின் பொதுப்புத்தி அல்லது பெரும்பான்மைவாதம் (Majoritarianism) என்பது சிறுபான்மையினரின் அல்லது தனிமனிதனின் அடிப்படை உரிமைகளை நசுக்குவதற்கு ஒருபோதும் அனுமதிக்கப்படக் கூடாது. சமத்துவம், சுதந்திரம், சகோதரத்துவம், தனிமனித கண்ணியம் (Dignity) ஆகியவையே அரசியலமைப்பின் இதயம். சமூகத்தின் நம்பிக்கைகள் இந்த நான்கு தூண்களுக்கு எதிராக இருந்தால், அந்த நம்பிக்கைகளைச் சட்டம் ஈவு இரக்கமின்றி நிராகரிக்கும்.
அரசாங்கத்தின் எதேச்சதிகாரத்திற்கு எதிரான கடிவாளம்
அரசியலமைப்பு அறம் என்பது வெறும் சாதாரண குடிமக்களுக்கு இடையிலான முரண்பாடுகளைத் தீர்க்கும் தத்துவம் மட்டுமல்ல; அது ஒட்டுமொத்த அரசு இயந்திரத்தையும் கட்டுப்படுத்தும் ஒரு கடிவாளம்.
பாராளுமன்றத்தில் பெரும்பான்மை இருக்கிறது என்பதற்காக, ஓர் அரசாங்கம் தனது இஷ்டத்திற்கு எந்தவொரு சட்டத்தையும் இயற்றிவிட முடியாது. அப்படி இயற்றப்படும் சட்டம், அரசியலமைப்பின் வரிகளுக்கு (Letter of the law) உட்பட்டு இருந்தால் மட்டும் போதாது; அது அரசியலமைப்பின் ஆன்மாவிற்கும் (Spirit of the Constitution) உண்மையாக இருக்க வேண்டும். சட்டத்தின் மூலம் ஆட்சி செய்வது (Rule by law) வேறு, சட்டத்தின் ஆட்சி (Rule of law) வேறு. அரசாங்கத்தின் அதிகார துஷ்பிரயோகத்தைத் தடுத்து நிறுத்தி, 'சட்டத்தின் ஆட்சியை' நிலைநிறுத்துவதே அரசியலமைப்பு அறத்தின் தலையாய பணி.
முடிவுரை
ஒரு நாடு பல்வேறு மதங்கள், மொழிகள், பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் முரண்பட்ட நம்பிக்கைகளைக் கொண்டிருக்கலாம். அந்த நம்பிக்கைகள் ஒவ்வொரு வீட்டிற்கும், ஒவ்வொரு தெருவிற்கும் மாறலாம். ஆனால், ஒட்டுமொத்த தேசத்தையும் அரவணைத்துச் செல்லும் ஒரே நன்னெறி நூல் நமது அரசியலமைப்புச் சட்டம் மட்டுமே.
நமது தனிப்பட்ட நம்பிக்கைகளை விட, நாம் சார்ந்திருக்கும் சமூகத்தின் கலாச்சாரத்தை விடச் சட்டம் எப்போதுமே பெரியது. ஏனென்றால், மனிதர்களின் நம்பிக்கைகள் சார்புடையவை (Subjective); ஆனால் அரசியலமைப்பு அறம் மட்டுமே எக்காலத்திற்கும் நடுநிலையானது, அனைவரையும் சமமாகப் பாவிப்பது.