அதிகாரத்தின் மாயவலை: நவீன குற்றவியல் சட்டங்களும், களவுபோகும் அடிப்படைச் சுதந்திரமும்

மனிதன் காட்டில் வாழ்ந்தபோது அவனுக்கு முழுமையான சுதந்திரம் இருந்தது, ஆனால் பாதுகாப்பு இல்லை. அந்தப் பாதுகாப்பிற்காகத் தனது எல்லையற்ற சுதந்திரத்தில் ஒரு சிறு பகுதியை மட்டும் விட்டுக் கொடுத்து, சமூகமாக ஒன்றிணைந்து அரசுகளையும் சட்டங்களையும் அவன் உருவாக்கினான். குற்றவியல் நீதி மற்றும் தண்டனை என்பதன் அடிப்படை தத்துவார்த்த நோக்கம், ஒரு குற்றத்தைத் தடுப்பதும் சமூகத்தைப் பாதுகாப்பதுமே தவிர, தனிமனிதனை அச்சுறுத்துவதோ அல்லது அரசைக் கேள்வி கேட்போரை ஒடுக்குவதோ அல்ல.

குடிமக்களைப் பாதுகாப்பதற்கான கேடயமாக இருக்க வேண்டிய சட்டம், அரசைப் பாதுகாக்கும் ஆயுதமாக மாறும் புள்ளிதான் நவீன சர்வாதிகாரத்தின் தொடக்கம். புதிய குற்றவியல் சட்டங்களான BNS, BNSS மற்றும் BSA ஆகியவற்றை இந்த அரசியல், தத்துவ மற்றும் உளவியல் பின்னணியில் இருந்துதான் நாம் அணுக வேண்டும்.

நவீனமயமாக்கல் என்ற மாயையும் மக்களின் அறியாமையும்

டிஜிட்டல் யுகத்தின் அசுர வளர்ச்சி, இணையவழி மோசடிகள், செயற்கை நுண்ணறிவு சார்ந்த குற்றங்கள் என இன்று குற்றங்களின் பரிணாமம் முற்றிலுமாக மாறிவிட்டது. இவற்றை எதிர்கொள்ளச் சட்டங்களும் நவீனமயமாக வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமே. இந்த நவீன மாற்றங்களுக்கு நாம் எக்காலத்திலும் எதிரானவர்கள் அல்ல. ஆனால், அந்த 'நவீனமயமாக்கல்' என்ற காலத்தின் தேவையைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு, அதற்குள் அதிகாரத் தாகத்தைத் தணிக்கும் விதிகளைச் சத்தமில்லாமல் அரசு இயந்திரம் புகுத்தியுள்ளது.

இதில் மிகவும் ஆபத்தான விஷயம், சாமானிய மக்களின் அறியாமைதான். "நான் எந்தத் தப்பும் செய்யவில்லை; அதனால் காவல் துறைக்கு அதிக அதிகாரம் கொடுப்பதாலோ, என் தகவல்களைக் கண்காணிப்பதாலோ எனக்கு எந்தப் பாதிப்பும் இல்லை" என்று நினைக்கும் மக்களின் உளவியல்தான் எதேச்சாதிகார அரசுகளுக்கு மிகப்பெரிய மூலதனம். சிறிது காலப் பாதுகாப்பிற்காகத் தங்களின் அடிப்படைச் சுதந்திரத்தை விட்டுக்கொடுக்கச் சம்மதிக்கும் ஒரு சமூகம், தங்களை அறியாமலேயே தங்களைச் சுற்றியுள்ள கண்ணுக்குத் தெரியாத சிறைச்சாலைக்கு ஒப்புதல் அளிக்கிறது.

திட்டமிட்ட சட்டத் தெளிவின்மையும் அதிகாரமும் (BNS)

குற்றவியல் சட்டத்தின் முதல் மற்றும் மிக முக்கியமான தத்துவம், 'குற்றம் என்பது சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி, மிகத் தெளிவாக வரையறுக்கப்பட வேண்டும்' என்பதுதான். சட்டம் தெளிவாக இருந்தால் மட்டுமே அது சாதாரண மனிதனைப் பாதுகாக்கும். வார்த்தைகள் தெளிவின்றி இருந்தால், அது சட்டத்தை வளைக்கும் தன்னிச்சையான அதிகாரத்தை அரசுக்கும் காவல்துறைக்கும் வழங்கும்.

புதிய சட்டமான BNS-ல், தேசத்துரோகம் என்ற பிரிவை நீக்கிவிட்டதாகக் கூறப்பட்டாலும், 'நாட்டின் இறையாண்மைக்கு குந்தகம் விளைவித்தல்', 'பயங்கரவாதச் செயல்' போன்ற புதிய வார்த்தைகள் எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லைக்குள்ளும் சுருக்கப்படாமல், மிகப்பரவலாக விடப்பட்டுள்ளன. இது அறியாமையினால் நிகழ்ந்த பிழையல்ல; திட்டமிட்ட சட்டத் தெளிவின்மை. சட்டத்தின் ஓட்டைகளை பெரிதாக வைக்கும்போதுதான், அமைதியான முறையில் அரசை விமர்சிப்பவர்களைக் கூடக் குற்றவாளிக் கூண்டில் ஏற்ற முடியும்.

தார்மீக விலகலும் மனித உரிமைகளும் (BNSS)

எந்தவொரு அதிகாரமும் தன்னைத் தக்கவைக்க, மனித உரிமைகளை மீறும் செயல்களை நியாயப்படுத்திக்கொள்ள சில மாயையான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தும். உளவியல் ரீதியாக இது 'தார்மீக விலகல்' (Moral Disengagement) எனப்படுகிறது. "தேசப் பாதுகாப்பு", "விரைவான நீதி" என்ற லேபிள்களின் கீழ், சட்டமியற்றுபவர்கள் மனித உரிமைகளை நசுக்குகிறோம் என்ற குற்றவுணர்விலிருந்து தங்களைத் தாங்களே விடுவித்துக் கொள்கிறார்கள்.

அதன் வெளிப்பாடுதான் BNSS-ல் நீட்டிக்கப்பட்டுள்ள 60 முதல் 90 நாட்கள் வரையிலான காவல்துறை காவல் மற்றும் குறிப்பிட்ட குற்றங்களுக்கான கைவிலங்கு பயன்பாடு. இத்தனை நாட்கள் ஒருவரைத் தங்களின் முழுமையான கட்டுப்பாட்டில் வைத்து விசாரிப்பது என்பது, சித்திரவதைகளுக்கும் அதிகார துஷ்பிரயோகத்திற்கும் சட்டப்பூர்வமாக சிவப்புக் கம்பளம் விரிப்பதாகும். இதோடு மட்டுமில்லாமல், 3 முதல் 7 ஆண்டுகள் வரை தண்டனைக்குரிய குற்றங்களில், உடனடியாக முதல் தகவல் அறிக்கை (FIR) பதிவு செய்வதற்குப் பதிலாக, 14 நாட்கள் வரை 'ஆரம்பக்கட்ட விசாரணை' (Preliminary Enquiry) நடத்த BNSS அதிகாரமளிக்கிறது. இந்த தன்னிச்சையான விருப்புரிமை (Discretionary Power) என்பது காவல் நிலையங்களில் கட்டப்பஞ்சாயத்துகளுக்கும், குற்றவாளிகளிடம் பேரம் பேசுவதற்குமே சட்டப்பூர்வமாக வழிகோலும்.

டிஜிட்டல் கண்காணிப்பும் சுய-குற்றச்சாட்டும் (BSA)

சாட்சியங்களுக்கான புதிய சட்டமான BSA, மின்னணு மற்றும் டிஜிட்டல் ஆதாரங்களுக்கு காகித ஆவணங்களுக்கு இணையான முதன்மைச் சாட்சியங்களுக்கான (Primary evidence) அந்தஸ்தை வழங்குகிறது. தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துவது வரவேற்கத்தக்கதுதான்; ஆனால், மின்னணுத் தரவுகளை மிக எளிதாகத் திருத்தவோ போலியாக உருவாக்கவோ முடியும் என்ற நிலையில், போதிய தொழில்நுட்பப் பாதுகாப்புக் கட்டமைப்புகள் இல்லாமல் இதைச் செயல்படுத்துவது ஆபத்தானது.

மேலும், ஒருவரின் மின்னணுச் சாதனங்களை முழுமையாகக் கைப்பற்றுவதும், அதற்கான கடவுச்சொல்லைக் கட்டாயப்படுத்திக் கேட்பதும், ஒருவரைத் தமக்கு எதிராகத் தாமே சாட்சியம் அளிக்கக் கட்டாயப்படுத்துவதாகும் (Self-incrimination). இது நவீன அரசின் ஒட்டுமொத்த கண்காணிப்பு வளையத்திற்குள் ஒவ்வொரு தனிமனிதனையும் கொண்டுவரும் உளவியல் அச்சுறுத்தலாகும்.

கூட்டாட்சித் தத்துவ முரணும் அதிகாரக் குவிப்பும்

குற்றவியல் சட்டங்கள் பொதுப் பட்டியலில் (Concurrent List) இருந்தாலும், BNS, BNSS மற்றும் BSA ஆகியவை மாநில அரசுகளின் அதிகாரங்களைக் குறைத்து, மையப்படுத்தப்பட்ட ஒரு கண்காணிப்பு அமைப்பைக் கட்டமைக்க முனைகின்றன. எல்லா அதிகாரங்களையும் ஒரே இடத்தில் குவிக்கும் இந்த மையவாதம் (Centralization) தான் எந்தவொரு சர்வாதிகாரத்தின் தொடக்கப் புள்ளியும் ஆகும். மாநிலங்களின் உரிமைகளைப் பறித்து, ஒட்டுமொத்த தேசத்தையும் ஒரே கட்டுப்பாட்டு வளையத்திற்குள் கொண்டுவரும் இந்த அரசியலமைப்பு முரண், ஜனநாயகத்தின் அடித்தளத்தையே அசைக்கக் கூடியது.

முடிவுரை: இருமுனைக் கத்தியின் தத்துவம்

இந்தச் சட்டங்கள் அனைத்தும் ஒரு இருமுனைக் கத்தி என்பது சட்டமியற்றுபவர்களுக்கு நிச்சயமாகத் தெரியும். ஒரு குற்றவியல் சட்டத்தை இயற்றும்போது, அதில் தாங்கள் திட்டமிட்டு வைக்கும் ஓட்டைகளும் அதிகாரக் குவிப்பும், நாளை அரசியல் களத்தில் அதிகாரம் கைமாறும்போது தங்களுக்கு எதிராகவே திரும்பக்கூடும் என்ற வரலாற்று உண்மை அதிகாரவர்க்கத்திற்குப் புரியாத ஒன்றல்ல.

இருப்பினும், தற்போதைக்கு இந்தக் கத்தியின் 'கைப்பிடி' தங்கள் வசமே உள்ளது என்ற அதிகாரப் போதையே, எத்தகைய மீறலையும் சட்டமாக்க அவர்களைத் தூண்டுகிறது. அதிகாரம் என்பது நிரந்தரமற்றது, ஆனால் சட்டம் நிலைத்திருக்கக் கூடியது. அந்தச் சட்டம் நீதியின் தராசாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, ஆட்சியாளர்களின் அதிகாரக் கத்தியாக மாற ஒருபோதும் அனுமதிக்கக் கூடாது.