சமீபத்தில் அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றம் வழங்கிய ஒரு தீர்ப்பு, இந்தியச் சமூக வெளியில் பெரும் விவாதத்தைக் கிளப்பியுள்ளது. "திருமணமான ஒரு நபர், மற்றொருவருடன் ஒருமித்த சம்மதத்துடன் 'லிவ்-இன்' (Live-in) உறவில் வாழ்வது குற்றமல்ல" என்ற அந்தத் தீர்ப்பை, ஊடகங்கள் கையாண்ட விதம் மிகுந்த விமர்சனத்திற்குள்ளாகியுள்ளது. சட்டத்தின் ஆழமான தர்க்கங்களைச் சிதைத்து, வெறும் பரபரப்புச் செய்தியாக மாற்றும் ஊடகங்களின் போக்கை நாம் தோலுரிக்க வேண்டியுள்ளது.
நீதிமன்றம் சொன்ன அசல் தர்க்கம் என்ன?
நீதிமன்றம் தனது தீர்ப்பில் மிகத் தெளிவான ஒரு தத்துவத்தை முன்வைத்தது: "நீதிமன்றங்கள் சட்டத்தின் காவலர்களே தவிர, சமூக ஒழுக்கத்தின் பாதுகாவலர்கள் அல்ல."
- குற்றவியல் சட்டத்தின் எல்லை: திருமணத்தை மீறிய உறவு (Adultery) என்பது ஏற்கனவே குற்றமல்ல என்று உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்துள்ளது. BNS (Bharatiya Nyaya Sanhita) சட்டச் சூழலிலும், ஒருமித்த சம்மதத்துடன் கூடிய உறவு சிறைத் தண்டனைக்குரிய குற்றமாகப் பார்க்கப்படுவதில்லை.
- தனிநபர் சுதந்திரம் (Article 21): இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் வழங்கியுள்ள தனிநபர் சுதந்திரத்தின் கீழ், வயது வந்த இரு நபர்கள் ஒருமித்த சம்மதத்துடன் இணைந்திருப்பதைத் தடுக்கும் அதிகாரம் சட்டத்திற்கு இல்லை.
ஊடகங்கள் விடுத்த 'விடுபட்ட' உண்மைகள்
இந்தத் தீர்ப்பைச் செய்தியாக்கும்போது ஊடகங்கள் திட்டமிட்டே சில முக்கியமான சட்டக் காரணிகளை மறைத்து விடுகின்றன:
- விவாகரத்துக்கான அடிப்படை: லிவ்-இன் உறவில் வாழ்வது 'குற்றமல்ல' என்பது சிறை தண்டனைக்கானது மட்டுமே. ஆனால், பாதிக்கப்பட்ட மனைவி அல்லது கணவர், இந்த உறவை ஒரு வலுவான காரணமாகக் காட்டி விவாகரத்து (Divorce) பெறச் சட்டத்தில் முழு உரிமை உண்டு.
- பராமரிப்பு மற்றும் பொறுப்புகள்: திருமணமான நபர் மற்றொருவருடன் வாழச் சென்றாலும், தனது சட்டப்பூர்வமான மனைவி மற்றும் குழந்தைகளுக்கு வழங்க வேண்டிய பராமரிப்புச் செலவு (Maintenance) மற்றும் இதர பொறுப்புகளிலிருந்து அவர் தப்பிக்க முடியாது.
"சட்டம் என்பது ஒரு சமூக ஒப்பந்தம். அந்த ஒப்பந்தத்தின் ஒரு பகுதியான திருமண உறவை ஒருவர் மீறும்போது, அதற்கான சிவில் விளைவுகளை (Civil Consequences) அவர் சந்தித்தே தீர வேண்டும்."
ஊடகங்களின் திசைதிருப்பல்
ஊடகங்கள் தங்களின் 'ரேட்டிங்' லாபத்திற்காகச் செய்யும் சில நுணுக்கமான தவறுகள்:
- தார்மீகக் கோபத்தைத் தூண்டுதல்: செய்தியின் ஆழத்தை விளக்காமல், கலாச்சாரச் சீரழிவாகச் சித்தரிப்பதன் மூலம் பொதுமக்களின் கோபத்தைச் செய்தியின் லாபமாக மாற்றுகிறார்கள்.
- தத்துவத்தைச் சிதைத்தல்: "சட்டம் வேறு, ஒழுக்கம் வேறு" என்ற உன்னதமான தத்துவப் பிரிவினையை விளக்காமல், ஒரு அரைவேக்காட்டுப் பிம்பத்தை உருவாக்குகிறார்கள்.
முடிவாக, அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு என்பது தனிநபர் சுதந்திரத்தின் குரல். அதைச் சமூக ஒழுக்கத்தோடு போட்டுக் குழப்புவது சட்ட அறிவற்றவர்களின் மெத்தனமே தவிர வேறல்ல.