காவல்துறையில் அளித்த வாக்குமூலத்தை மட்டும் வைத்து, கடனாகக் கொடுத்த பணத்தை திரும்பப் பெற முடியுமா?

நண்பர்களுக்கோ அல்லது தெரிந்தவர்களுக்கோ எந்த ஒரு எழுத்துப்பூர்வமான ஆவணமும் இல்லாமல், நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் பணத்தைக் கொடுத்துவிட்டுப் பின்பு அவர்கள் ஏமாற்றும்போது பலர் காவல் நிலையத்தை நாடுகின்றனர். அங்கு எதிர்த்தரப்பினர் அளிக்கும் வாக்குமூலத்தை (Police Statement) மட்டுமே ஆதாரமாக வைத்து நீதிமன்றத்தில் வழக்காடி பணத்தை மீட்க முடியுமா என்ற சந்தேகம் பலருக்கும் உள்ளது. இது குறித்துச் சட்டத்தின் நிலைப்பாடு என்ன என்பதை இந்த கட்டுரையில் விரிவாகக் காண்போம்.

போலீஸ் வாக்குமூலத்தின் சட்ட மதிப்பு (Evidentiary Value of a Police Statement)

இந்தியச் சாட்சியியல் சட்டத்தின்படி (Indian Evidence Act), ஒரு காவல் அதிகாரியிடம் அளிக்கப்படும் வாக்குமூலமோ அல்லது ஒப்புதல் வாக்குமூலமோ நீதிமன்றத்தில் முழுமையான மற்றும் சந்தேகத்திற்கு இடமில்லாத ஆதாரமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட மாட்டாது.

காவல் நிலையத்தில் ஒரு நபர், "ஆம், நான் பணம் வாங்கினேன்" என்று ஒப்புக்கொண்டாலோ அல்லது "பணம் வாங்கவில்லை" என்று மாற்றி மாற்றிப் பேசினாலோ, அந்த போலீஸ் வாக்குமூலத்தை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒரு சிவில் நீதிமன்றம் உங்களுக்குச் சாதகமாகத் தீர்ப்பு வழங்கிவிடாது. பணப் பரிமாற்றம் நடந்ததை நிரூபிக்கும் முழுமையான சுமை (Burden of Proof) பணத்தைக் கொடுத்தவர் மீதே உள்ளது.

மாற்றி மாற்றிப் பேசும் வாக்குமூலங்கள்

எதிர்த்தரப்பினர் காவல் நிலையத்தில் முதலில் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுப்பதாகச் சொல்வதும், பின்னர் சமாதானம் பேசுவதும், அதன் பிறகு பணம் தரத் தேவையில்லை என்று முரண்பாடாகப் பேசுவதும் (Contradictory statements) அவர்களின் நம்பகத்தன்மையைக் (Credibility) கேள்விக்குறியாக்கும்.

ஒருவர் தனது வாக்குமூலத்தை அடிக்கடி மாற்றுவது நீதிமன்றத்தில் அவர்களுக்கு எதிரான ஒரு அம்சமாகப் பார்க்கப்பட்டாலும், அதுவே உங்களுக்குப் பணத்தை மீட்டுத் தருவதற்கான 'தனித்த ஆதாரமாக' மாறிவிடாது. இதர ஆதாரங்கள் அதனுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும்.

பல ஆண்டுகள் கழித்து புகார் அளித்தல் மற்றும் காலவரம்புச் சட்டம் (Limitation Act)

பணத்தை மீட்க முற்படும்போது மிக முக்கியமான சட்ட அம்சம் 'காலவரம்பு' (Limitation Period). சட்டப்படி, கடனாகக் கொடுத்த பணத்தைத் திரும்பக் கோருவதற்கு, பணம் கொடுக்கப்பட்ட தேதியிலிருந்தோ அல்லது திருப்பித் தருவதாக ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட தேதியிலிருந்தோ 3 ஆண்டுகளுக்குள் சிவில் நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடர வேண்டும்.

பல ஆண்டுகள் கழித்து தாமதமாகக் காவல் நிலையத்தில் புகார் அளிப்பதோ அல்லது வாக்குமூலம் பெறுவதோ இந்தச் சட்ட வரம்பை நீட்டிக்காது. காலதாமதமாக எடுக்கப்படும் சட்ட நடவடிக்கைகள் வழக்கை மிகவும் பலவீனமாக்கிவிடும்.

நம்பிக்கை துரோகமும் கிரிமினல் நடவடிக்கையும்

நண்பராகப் பழகி, திட்டமிட்டே ஏமாற்றும் நோக்கத்துடன் பணத்தைப் பெற்று மோசடி செய்திருந்தால், அது கிரிமினல் குற்றமாக (Criminal Breach of Trust & Cheating) கருதப்படும். இதற்குப் பாரதிய நியாய சன்ஹிதா (BNS) அல்லது இந்தியத் தண்டனைச் சட்டம் (IPC) பிரிவுகளின் கீழ் காவல் துறையினர் வழக்குப்பதிவு செய்து நடவடிக்கை எடுக்கலாம்.

ஆனால், கிரிமினல் வழக்கு என்பது எதிரிக்குத் தண்டனை பெற்றுத் தருவதற்கானதே தவிர, உங்கள் பணத்தை நேரடியாக வசூலித்துத் தரும் உத்தரவாதத்தை வழங்காது. பணத்தை சட்டப்பூர்வமாக மீட்க, சிவில் நீதிமன்றத்தை (Civil Court - Money Recovery Suit) நாடுவதே சரியான தீர்வாகும்.

பணத்தை மீட்க வேறு என்ன ஆதாரங்கள் தேவை?

வெறும் போலீஸ் வாக்குமூலத்தை மட்டும் நம்பியிருக்காமல், கீழ்க்கண்ட ஆதாரங்களை நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிப்பது உங்கள் வழக்கை வலுப்படுத்தும்:

பணம் அனுப்பியதற்கான வங்கிப் பரிவர்த்தனை விவரங்கள் (Bank Statements / UPI Transactions).

பணம் கேட்டது அல்லது திருப்பித் தருவதாக ஒப்புக்கொண்டது தொடர்பான வாட்ஸ்அப் (WhatsApp) உரையாடல்கள் அல்லது மெசேஜ்கள்.

ஆடியோ அல்லது வீடியோ பதிவுகள்.

பணப் பரிமாற்றம் நடக்கும்போது உடன் இருந்த சாட்சிகள்.

தீர்வு என்ன?

ஒருவர் நம்பிக்கைத் துரோகம் செய்து பணத்தை ஏமாற்றிவிட்டார் என்றால், வெறும் போலீஸ் புகாரோடு நின்றுவிடாமல், முறையான ஆவணங்கள் மற்றும் மின்னணு ஆதாரங்களைத் திரட்டுவது அவசியம். தாமதிக்காமல் உடனடியாக ஒரு சிவில் வழக்கறிஞரை நேரில் சந்தித்து, உங்கள் தற்போதைய ஆதாரங்களை வைத்து 'Money Recovery Suit' தொடர முடியுமா என்பது குறித்துச் சட்ட ஆலோசனை பெறுவதே மிகச் சிறந்த வழியாகும்.

பொறுப்புத்துறப்பு: இக்கட்டுரை பொதுவான சட்ட விழிப்புணர்வுக்காக மட்டுமே. இது முழுமையான சட்ட ஆலோசனையாகாது. ஒவ்வொரு வழக்கின் தன்மையும் மாறுபடும் என்பதால், தகுந்த வழக்கறிஞரை அணுகி உரிய தீர்வு காண்பதே சிறந்தது.