இந்திய நீதித்துறையின் ஜூரி முறையை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்த 'காதல், துரோகம், மரணம்'
இந்திய கிரிமினல் சட்ட வரலாற்றில் K.M. நாணாவதி vs மகாராஷ்டிரா அரசு (1959) வழக்கு ஒரு மைல்கல். இது வெறும் கொலை வழக்கு மட்டுமல்ல, இந்தியாவில் நிலவி வந்த ஜூரி (Jury) முறையை அடியோடு ஒழித்த ஒரு வரலாற்றுச் சம்பவம்.
இந்தக் கதை 1959-ல் தொடங்குகிறது. ஒருபுறம் தேசபக்தியுள்ள கடற்படை அதிகாரி, மறுபுறம் அவரது அழகான மனைவி, இடையில் ஒரு பணக்கார தொழிலதிபர். இந்த மூவருக்கும் இடையிலான முக்கோணக் காதல் ஒரு கொலையில் முடிந்தது மட்டுமல்லாமல், இந்தியாவின் சட்டத்தையே மாற்றியது.
1. பின்னணி: மகிழ்ச்சியான குடும்பத்தில் விழுந்த விரிசல்
காவாஸ் மானேக்ஷா நாணாவதி (K.M. Nanavati) இந்தியக் கடற்படையில் ஒரு கௌரவமிக்க அதிகாரி. அவரது மனைவி சில்வியா. இவர்களுக்கு மூன்று குழந்தைகள். நாணாவதி பணி நிமித்தமாக அடிக்கடி கப்பலில் கடலுக்குச் சென்றுவிடுவார். அந்த இடைவெளியில், சில்வியாவிற்கும் நாணாவதியின் நண்பரான பிரேம் அஹுஜா என்ற தொழிலதிபருக்கும் இடையே பழக்கம் ஏற்பட்டு, அது காதலாக மாறியது.
2. அந்தச் துரதிர்ஷ்டவசமான மாலை (ஏப்ரல் 27, 1959)
கடலில் இருந்து திரும்பிய நாணாவதியிடம், சில்வியா தனது தவறை ஒப்புக்கொண்டார். அதிர்ச்சியடைந்த நாணாவதி, சில்வியாவையும் குழந்தைகளையும் ஒரு திரையரங்கில் விட்டுவிட்டு, நேராகத் தனது கப்பலுக்குச் சென்று ஒரு ரிவால்வரை (Revolver) எடுத்துக்கொண்டார்.
அங்கிருந்து பிரேம் அஹுஜாவின் வீட்டிற்குச் சென்றார். "என் மனைவியைத் திருமணம் செய்துகொண்டு குழந்தைகளை ஏற்றுக்கொள்வாயா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அஹுஜா, "நான் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணையும் திருமணம் செய்துகொள்ள முடியாது" என்று அலட்சியமாகப் பதிலளித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அடுத்த சில வினாடிகளில் மூன்று குண்டுகள் பாய்ந்தன. அஹுஜா ரத்த வெள்ளத்தில் சரிந்தார்.
3. நீதிமன்றப் போர்: கொலை (Murder) vs திடீர் ஆத்திரம் (Sudden Provocation)
இந்த வழக்கு மும்பை அமர்வு நீதிமன்றத்திற்கு வந்தது. அப்போது இந்தியாவில் 'ஜூரி சிஸ்டம்' (Jury System) நடைமுறையில் இருந்தது. அதாவது, நீதிபதியுடன் சேர்ந்து பொதுமக்களில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு குழுவும் தீர்ப்பு வழங்குவதில் பங்கேற்கும்.
- நாணாவதி தரப்பு வாதம்: இது திட்டமிட்ட கொலை அல்ல. அஹுஜா பேசிய பேச்சால் ஏற்பட்ட 'திடீர் ஆத்திரத்தில்' (Sudden and Grave Provocation) தற்காப்பிற்காகச் சுட்டபோது தவறுதலாக நடந்தது. எனவே இது பிரிவு 304 (Culpable Homicide not amounting to murder) கீழ் வர வேண்டும்.
- அரசுத் தரப்பு வாதம்: சில்வியா தன்னிடம் உண்மையைச் சொன்ன பிறகு, நாணாவதி கப்பலுக்குச் சென்று துப்பாக்கியை எடுத்துக்கொண்டு, அஹுஜா வீட்டிற்குச் சென்றது வரை போதிய நேரம் இருந்தது. இது 'திடீர் ஆத்திரம்' அல்ல, 'திட்டமிடப்பட்ட கொலை'. எனவே இது பிரிவு 302 (Murder) கீழ் வர வேண்டும்.
4. ஜூரி வழங்கிய வியப்பான தீர்ப்பு
நாணாவதி ஒரு நேர்மையான அதிகாரி என்பதாலும், ஊடகங்கள் அவருக்கு ஆதரவாக இருந்ததாலும், ஜூரி உறுப்பினர்கள் உணர்ச்சிவசப்பட்டனர். 8:1 என்ற கணக்கில் "நாணாவதி குற்றமற்றவர்" என்று தீர்ப்பளித்தனர். ஆனால், நீதிபதி ரதிலால் ஷெலாட் இந்தத் தீர்ப்பை ஏற்க மறுத்து, வழக்கை உயர் நீதிமன்றத்திற்கு மாற்றினார்.
5. இறுதித் தீர்ப்பும் சட்ட மாற்றமும்
மும்பை உயர் நீதிமன்றம் மற்றும் உச்ச நீதிமன்றம் நாணாவதிக்கு ஆயுள் தண்டனை விதித்தது. "ஒருவர் உணர்ச்சிவசப்பட்ட பிறகு, நிதானமடையப் போதிய நேரம் இருந்தால் (Cooling off period), அதைத் திடீர் ஆத்திரமாகச் சட்டப்படி ஏற்க முடியாது" என்று நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது.
முடிவு: உச்ச நீதிமன்றம் நாணாவதிக்கு ஆயுள் தண்டனை விதித்தது, இருப்பினும் பின்னாளில் அவர் ஆளுநரால் மன்னிக்கப்பட்டார்.
இந்த வழக்கினால் ஏற்பட்ட பெரிய மாற்றங்கள்:
- ஜூரி முறை ஒழிப்பு: பொதுமக்கள் உணர்ச்சிவசப்பட்டு தவறான தீர்ப்பு வழங்க வாய்ப்புள்ளது என்பதை உணர்ந்த இந்திய அரசு, இந்த வழக்கிற்குப் பிறகு இந்தியாவில் ஜூரி முறையை முழுமையாக ரத்து செய்தது.
- IPC பிரிவு 300 (விதிவிலக்கு 1): 'திடீர் மற்றும் கடுமையான ஆத்திரம்' என்பதற்கான சட்ட வரையறை இந்த வழக்கின் மூலமே ஆழமாக விளக்கப்பட்டது.
சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம். எவ்வளவு பெரிய அதிகாரியாக இருந்தாலும் அல்லது எவ்வளவு நியாயமான கோபம் இருந்தாலும், சட்டத்தைத் தன் கையில் எடுப்பது தண்டனைக்குரியது.