மருத்துவ அலட்சியம் மற்றும் சட்டப்பாதுகாப்பு: ஒரு விரிவான சட்ட வழிகாட்டி

மருத்துவத் தொழில் என்பது மிகுந்த பொறுப்புணர்வுடன் செய்யப்பட வேண்டிய ஒன்று. ஒரு மருத்துவர் தனது கடமையிலிருந்து தவறும்போதோ அல்லது அலட்சியமாகச் செயல்படும்போதோ, அது நோயாளியின் உயிருக்கோ அல்லது ஆரோக்கியத்திற்கோ பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. இதைச் சட்ட ரீதியாக 'மருத்துவ அலட்சியம்' (Medical Negligence) என்கிறோம்.

1. மருத்துவ அலட்சியம் என்றால் என்ன?

சட்டத்தின் பார்வையில், ஒரு மருத்துவர் நோயாளிக்குச் சிகிச்சை அளிக்கும்போது பின்வரும் மூன்று முக்கிய கடமைகளைக் கொண்டிருக்கிறார்:

• சிகிச்சையை ஏற்க வேண்டுமா வேண்டாமா என்பதைத் தீர்மானிப்பதில் காட்டும் அக்கறை.
• எந்த வகையான சிகிச்சையை வழங்க வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிப்பதில் காட்டும் அக்கறை.
• அந்தச் சிகிச்சையைச் சரியாகச் செயல்படுத்துவதில் காட்டும் அக்கறை.

இந்தக் கடமைகளில் ஏதேனும் ஒன்றில் குறைபாடு ஏற்பட்டு, அதன் விளைவாக நோயாளிக்குப் பாதிப்பு ஏற்பட்டால், அது அலட்சியமாகக் கருதப்படும். ஒரு வழக்கை மருத்துவ அலட்சியமாக நிரூபிக்க 4D காரணிகள் அவசியம்: Duty (கடமை), Dereliction (கடமை தவறுதல்), Direct Cause (நேரடி காரணம்), மற்றும் Damages (பாதிப்பு/இழப்பீடு).

2. நடைமுறை உதாரணங்கள் (Case Illustrations)

எது மருத்துவ அலட்சியம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளச் சில நடைமுறைச் சூழல்கள்:

• அறுவை சிகிச்சை தவறுகள்: இடது காலிற்குப் பதில் வலது காலில் அறுவை சிகிச்சை செய்வது அல்லது அறுவை சிகிச்சைக்குப் பின் கத்தரிக்கோல், பஞ்சு போன்ற பொருட்களை நோயாளி உடலுக்குள்ளேயே வைத்துத் தைப்பது. இது 'Res Ipsa Loquitur' (பொருள் தானாகவே பேசும்) என்ற விதியின் கீழ் வரும்.
• தவறான நோய் கண்டறிதல்: மாரடைப்பு அறிகுறிகள் இருந்தும் அதை அஜீரணம் எனக் கூறித் தவறான மருந்து தருவது அல்லது புற்றுநோய் பாதிப்பை ஆரம்பத்திலேயே கண்டறியத் தவறுவது.
• மருந்துகள் மற்றும் அனஸ்தீசியா: நோயாளிக்குத் தேவையான அளவை விட அதிக மயக்க மருந்து தந்து மூளைச்சாவு ஏற்படக் காரணமாவது அல்லது ஒவ்வாமை (Allergy) இருப்பதைச் சரிபார்க்காமல் மருந்து செலுத்துவது.
• அனுமதியின்றிச் சிகிச்சை (Informed Consent): ஒரு சிகிச்சைக்கு அனுமதி வாங்கிவிட்டு, நோயாளி மயக்கத்தில் இருக்கும்போது அவருக்குத் தெரியாமல் தேவையற்ற முறையில் மற்றொரு உறுப்பை அகற்றுவது.

3. 'போலம் சோதனை' (Bolam Test) - மிக முக்கிய விதி

மருத்துவ அலட்சியத்தைத் தீர்மானிக்க உலகளவில் பின்பற்றப்படும் ஒரு முக்கியமான விதி Bolam Test. இதன் படி, ஒரு மருத்துவர் அதே துறையில் உள்ள ஒரு சராசரி அறிவுள்ள மருத்துவர் செய்யக்கூடிய சரியான முறையைப் பின்பற்றிச் சிகிச்சை அளித்திருந்தால், அவர் அலட்சியமாகச் செயல்பட்டதாகக் கருத முடியாது. சிகிச்சை தோல்வியடைந்தால் மட்டுமே அது அலட்சியம் ஆகாது; முறையான மருத்துவ நடைமுறைகளைப் பின்பற்றாததே குற்றமாகும்.

4. இந்தியச் சட்டத்தில் உள்ள தீர்வுகள்

பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மூன்று வழிகளில் சட்ட ரீதியான நடவடிக்கை எடுக்கலாம்:

• சிவில் பொறுப்பு (Civil Liability): நுகர்வோர் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் இழப்பீடு கோருவது. ஒரு நோயாளி கட்டணம் செலுத்திச் சிகிச்சை பெறும்போது அவர் ஒரு 'நுகர்வோர்' ஆகிறார். தனியார் மருத்துவமனைகளில் நடக்கும் அலட்சியத்திற்கு அந்த நிறுவனமே பொறுப்பேற்க வேண்டும் (Vicarious Liability).
• குற்றவியல் பொறுப்பு (Criminal Liability): பாரதிய நியாய சன்ஹிதா (BNS) பிரிவு 106(1) [முன்பு IPC 304A] படி, ஒரு மருத்துவரின் கடும் அலட்சியத்தால் (Gross Negligence) மரணம் ஏற்பட்டால், அது குற்றவியல் நடவடிக்கைக்கு உட்பட்டது.
• ஒழுங்கு நடவடிக்கை (Disciplinary Action): மாநில மருத்துவ கவுன்சிலில் (State Medical Council) புகார் அளிப்பதன் மூலம் சம்பந்தப்பட்ட மருத்துவரின் உரிமத்தை ரத்து செய்யக் கோரலாம்.

5. உச்ச நீதிமன்றத்தின் வழிகாட்டுதல்கள் (Jacob Mathew vs State of Punjab)

மருத்துவர்கள் தேவையில்லாமல் அச்சுறுத்தப்படுவதைத் தவிர்க்க உச்ச நீதிமன்றம் சில பாதுகாப்பு விதிகளை வழங்கியுள்ளது:

• ஒரு மருத்துவர் மீது கிரிமினல் வழக்குத் தொடர வேண்டுமானால், அந்த அலட்சியம் 'கடுமையானதாக' (Gross Negligence) இருக்க வேண்டும்.
• வழக்குப்பதிவு செய்வதற்கு முன், மற்றொரு அரசு மருத்துவரின் (தொடர்புடைய துறையைச் சேர்ந்தவர்) கருத்தைப் பெற வேண்டும்.

6. ஆதாரங்கள் திரட்டுவது எப்படி?

1. மருத்துவ ஆவணங்கள்: சிகிச்சை தொடர்பான அனைத்து மருந்துச் சீட்டுகள், டெஸ்ட் ரிப்போர்ட்டுகள் மற்றும் டிஸ்சார்ஜ் சம்மரி (Discharge Summary) ஆகியவற்றின் அசல் பிரதிகளைப் பெற வேண்டும்.
2. நிபுணர் கருத்து (Expert Opinion): சிகிச்சையில் தவறு நடந்துள்ளது என்பதை மற்றொரு மருத்துவ நிபுணரின் சாட்சியத்தின் மூலம் உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.
3. காரண காரியத் தொடர்பு (Proximate Cause): மருத்துவரின் அந்த குறிப்பிட்ட அலட்சியத்தால் தான் பாதிப்பு ஏற்பட்டது என்பதைச் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நிரூபிக்க வேண்டும்.

முடிவுரை: மருத்துவம் ஒரு உன்னதமான பணி என்றாலும், சட்டத்திற்கு மேலானவர்கள் யாரும் இல்லை. பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகள் விழிப்புணர்வுடன் ஆதாரங்களைத் திரட்டிச் சரியான சட்டப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தால், உரிய நீதியைப் பெற முடியும்.